میر احمد سید فخری نژاد، مشهور به شیون فومنی، از شاعران محبوب و مشهور شمال ایران است.

در سال ۱۳۲۵ هجری خورشیدی در شهرستان فومن دیده به جهان گشود.

تحصیلات ابتدایی و سه ساله خود را در رشت سپری کرد و بعد از آن به کرمانشاه کوچ کرد و سه ساله دوم دبیرستان را تا اخذ دیپلم طبیعی -۱۳۴۵ در آنجا گذراند.

شیون در سال ۱۳۴۶ وارد سپاهی دانش در طارم زنجان شد و یکسال بعد به استخدام اداره آموزش و پرورش استان مازندران درآمد.

 در سال ۱۳۴۸ازدواج کرد و  پس از آن عهده دار مدیریت و تدریس در یکی از مدارس فولادمحله ساری شد و تا سال ۱۳۵۱ به کار تدریس مشغول بود. پس از آن نیز دردیگر نقاط گیلان به این شغل ادامه داد….

سریال پس از باران تنها قسمتی از خاطرات ما بچه های گیلان از مردیست به نام فریدون پوررضا.

ما از اشعار شیون فومنی و صدای دلنشین فریدون پوررضا خاطره بسیار داریم.

امید آنکه بچه هایی که موسیقی کار میکنند راه پدر را ادامه دهند

و همچنان او ، نه تنها در موسیقی گیلکی و در میان گیلانی ها بلکه در سطح ملی

مطرح باشند.

درگذشت این مرد پرتلاش و پراستعداد موسیقی جای بسی تاسف است.

روحش شاد

در دنیایی که خیلی از دختران و خیلی از پسران خودشان را گم کرده اند، دخترانی پیدا میشوند که خیلی و خوب و روشن و واضح خودشان را پیدا کرده اند و شده اند یک بمب روحیه و شاید هم بمب اتمی روحیه. 

می توان از فاطمه صالحی  که به طور مادرزادی دو دست و یک پا ندارد به معنای واقعی کلمه یک «بمب روحیه» نام برد.

بخش‌هایی از این گزارش اینگونه است:

زمستان داشت تمام می‌شد. ساعت ۵/۶ صبح روز ۲۳ اسفند ۱۳۶۵ بود. همه در هول و ولای به دنیا آمدن بچه‌ها بودند. اول معصومه به دنیا آمد؛ بچه‌ای سالم و طبیعی. اما هنوز همه چیز تمام نشده بود، یک ربع بعد قل بعدی فاطمه به دنیا آمد؛ نوزادی که دست‌هایش رشد نکرده بودند و فقط یک پا داشت. از همه بیشتر پرستار اتاق عمل ناراحت شد چون باید این خبر را به پدر این دوقلوها و بقیه اعضای خانواده که پشت در اتاق عمل منتظر بودند می‌داد.

مادرم زمانی که ما را باردار بود زمین خورد. همین باعث شد که من گوشه شکم مادر بچسبم و نتوانم حرکت کنم و رشد خوبی نداشته باشم. حتی وقتی مادرم دکتر می‌رفت آنها فکر می‌کردند که فقط یک بچه در رحمش وجود دارد؛ غافل از آنکه ما دو قلو بودیم.
اولین روز مدرسه را هیچ وقت فراموش نمی‌کنم. با آنکه با مادرمان رفته بودیم ولی من از نظر روحی خیلی اذیت شدم. چون مدرسه یک اجتماع کوچک بود و بقیه بچه‌ها خودشان را با من مقایسه می‌کردند و این مرا اذیت می‌کرد. وقتی هم که مادرم مرا در مدرسه تنها گذاشت، کمبودها را بیشتر احساس کردم ولی به هر حال توانستم دوستان خوبی پیدا کنم. اما تا دوران راهنمایی هم از نگاه‌های سؤال‌برانگیز مردم ناراحت می‌شدم.

او قبل از رفتن به مدرسه قلم را با پایش می‌گرفت و نقاشی می‌کشید و این روند تا سال دوم دبستان هم ادامه داشت تا اینکه معلم کلاس سومشان با او صحبت کرد و فاطمه قبول کرد که اگر بخواهد وارد دانشگاه شود باید مثل بقیه باشد بنابراین نوشتن با دست‌هایش را شروع کرد؛ اولش خیلی سخت بود ولی یواش یواش عادت کردم. هنوز هم خیلی از کارها را با پایم انجام می‌دهم؛ مثلا وقتی در خانه هستیم با پا غذا می‌خورم.

تا وقتی که فاطمه مدرسه می‌رفت برای آنکه از درسش عقب نماند به کلاس‌های آزاد نمی‌رفت ولی وقتی دیپلمش را گرفت سنتور را پیش استادش، غلامرضا مشایخی شروع کرد؛ «از سازها به پیانو و گیتار علاقه‌مند بودم ولی شرایط فیزیکی‌ام این اجازه را نمی‌داد. وقتی مشورت کردم متوجه شدم که می‌توانم در ‌ساز سنتور موفق باشم. اطلاعاتم درباره این ‌ساز در حد این بود که می‌دانستم به شکل ذوزنقه است ولی اگر حمایت‌ها و تشویق‌های استادم نبود شاید هیچ وقت به این ‌ساز علاقه‌مند نمی‌شدم.

فاطمه برای اینکه بتواند نواختن سنتور را شروع کند به پروتزهایی برای دستانش نیاز داشت تا با آنها مضراب را در دست بگیرد. متخصصان هلال احمر این کار را انجام دادند و فقط ماند یادگیری نت‌ها که فاطمه همیشه از آن می‌ترسید ولی بالاخره توانست با تمرین زیاد نت‌خوانی را هم یاد بگیرد.

او طراحی سیاه قلم را هم از برادر بزرگترش مهدی یاد گرفت؛ «در طراحی کشیدن پرتره انسان برایم خیلی سخت بود چون نمی‌توانستم دور صورت را خوب دربیاورم اما تمرین کردم و موفق شدم». بعد از آن هم به طراحی روی سفال علاقه‌مند شد.

بعد از اینها نوبت به گریم و آرایشگری رسید که فاطمه از کودکی به آن علاقه داشت؛ «وقتی ثبت نام کردم استادم گفت تو می‌توانی این کار را انجام دهی؟چون خیلی ظریف‌کاری دارد. من هم جواب مثبت دادم. در کلاس صدای استاد را ضبط می‌کردم و خیلی دقیق به کارهایش نگاه می‌کردم تا بهتر یاد بگیرم.

آموزش گریم به همین منوال تمام شد تا اینکه نوبت به روز امتحان رسید؛ روزی که اگر می‌توانست قبول شود دیپلم چهره‌پردازی می‌گرفت. فاطمه آن روز را به یاد می‌آورد و می‌گوید: «مسؤول برگزاری امتحان از مربی‌ام پرسید من چه مدلی به او بدهم که بتواند انجام دهد؟ این حرفش ترحم‌آمیز بود و خیلی ناراحت شدم و مربی‌ام هم به او گفت سخت‌ترین مدلی را که فکر می‌کنید به این هنرجو بدهید. او هم مدل خاتون را به من داد که خیلی سخت بود. بعد هم گفت یک ربع هم به‌ات وقت اضافه می‌دهم ولی من با خودم گفتم باید جوری کارم را پیش ببرم که به آن یک ربع وقت اضافه هم احتیاج پیدا نکنم». فاطمه آن‌قدر کارش را خوب انجام داد که تنها کسی در آن دوره بود که توانست با نمره ممتاز دیپلم گریم بگیرد.

اما انگار اشتیاق این دختر به تجربه و یادگیری مهارت‌های تازه تمامی نداشت چون او مدرک گرافیک کامپیوتری‌اش را هم گرفت؛ «من همه این مدارک را گرفتم تا شاید بتوانم برای خودم کاری دست و پا کنم ولی متاسفانه هیچ کس حاضر نمی‌شود به یک معلول کار بدهد. آنها به معلولیت آدم نگاه می‌کنند نه به اینکه چه توانمندی‌هایی دارد. برای کار به جاهای زیادی مراجعه کرده‌ام که تا الان به در بسته خورده‌ام».

کنسرت در عشق‌آباد

فاطمه وقتی نواختن آهنگ «ای الهه ناز» را یاد گرفت به سنتور بیشتر علاقه‌مند شد. اولین کنسرتی هم که داشت در فرهنگسرای بهمن با همین آهنگ بود. «تولد حضرت فاطمه(س) بود. مادرم هم بین جمعیت نشسته بود و وقتی نگاهش کردم دلم قرص شد. ای الهه ناز و‌ای ایران را نواختم و وقتی تمام شد نفس عمیقی کشیدم و عکس‌العمل مردم و تشویق آنها برایم خیلی غیر منتظره بود».

مادر فاطمه آن شب را به یاد می‌آورد و می‌گوید:«صندلی فاطمه نامناسب بود و او مدام از روی آن سر می‌خورد ولی بالاخره توانست کنترل خودش را حفظ کند و اجرای خوبی داشته باشد».

سنتور تا دکترا

فاطمه سال ۱۳۸۷ به‌عنوان دانشجوی موسیقی کنسرواتور ایران پذیرفته شد؛ «تصمیم گرفتم بروم موسیقی بخوانم».

او ادامه می‌دهد:«روز اول دانشگاه برایم درست مثل روز اول مدرسه بود؛ با این تفاوت که آن موقع خواهرم همراهم بود ولی این دفعه تنهای تنها بودم. اما رفتار دانشجویان و استادان برخلاف آن زمان خیلی عادی بود. ترم یک که بودم همه فکر می‌کردند من از موسیقی سر درنمی‌آورم و به من یک هفته مهلت دادند تا نت‌ها را حفظ کنم اما من این کار را قبلا یاد گرفته بودم».

با تمام این تفاسیر فاطمه مثل خیلی از معلولان دیگر مشکلات زیادی در رفت و آمد دارد. خودش در این باره می‌گوید:«فاصله خانه ما تا دانشگاه خیلی زیاد است. روزهای اول آژانس می‌گرفتم و با مادرم می‌آمدم ولی الان خودم به تنهایی با آژانس می‌آیم که خیلی هزینه‌بر است. همین طور برای سوار شدن و پیاده شدن مخصوصا اگر وسیله و یا ‌ساز دستم باشد از دوستان و همکلاسی‌هایم کمک می‌گیرم».

او از ترم سوم ‌ساز سنتور را به عنوان‌ ساز تخصصی خودش انتخاب کرده و امیدوار است بتواند این رشته را تا مقطع دکترا و آهنگسازی ادامه دهد.

فاطمه موفقیت‌هایش را مدیون خانواده‌اش می‌داند؛ خانواده‌ای که او را محدود نکردند و مانند خواهر دوقلویش هر امکاناتی را که در توانشان بود در اختیار او هم گذاشتند.

فاطمه می‌گوید:«سخت‌ترین لحظات برای من این است که مردم با نگاه ترحم‌آمیز به من خیره شوند. البته حس ششم خیلی خوبی هم دارم و تا متوجه شوم که کسی می‌خواهد از روی دلسوزی به من کمک کند کاری می‌کنم که با دیدن توانایی‌هایم از انجام این کار منصرف شود. من با معلولیت خودم کنار آمده‌ام و دلم می‌خواهد مردم هم این را بدانند و اجازه بدهند راحت زندگی کنم».

امروز نمیدانم چطور شد که یادم آمد یک زمانی یک وبلاگی هم داشتم و بعضی وقت ها توی اون وبلاگ چیزهایی مینوشتم.

نمیدانم چرا وبلاگ نویسی یک مدتی در اوج بود و خیلی طرفدار داشت و چرا هم یک مدتی است که از رونق افتاده است.

البته در دنیای فن آوری اطلاعات و اینترنت خیلی از چیزها همینطور است.

وقتی خیلی چت کردن مرسوم بود. عضویت در اتاق های گفتگو Chat Rooms.

وقتی هم ارکات Orcut و عضویت در آن شایع شده بود

زمانی تویتر و زمانی هم هست که فیس بوک رواج دارد

البته فیس بوک همچنان توی بورس است و معلوم نیست تا کی در اوج باشد و چیزهای دیگری نیایند و جایش را بگیرند.

به هر حال امروز آمدم و توی این وبلاگ چیزی نوشتم.

شاید دوباره باز هم بیایم.

اگر به فرض که هیچ دلیلی بر حقانیت و صلاحیت امام حسین (ع) نباشد ,بعد آدم یک بار دعای عرفه بخواند, می شود به "حسین" ایمان نیاورد؟نشناسدش؟عاشقش نشود؟دیوانه اش نشود؟آیا چنین چیزی امکان دارد؟



حمد و سپاس خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را هیچ سپری نمی شکند و لطف و محبت و هدایتش را هیچ مانعی باز نمی دارد و هیچ آفریده ای به پای شباهت مخلوقات او نمی رسد.
............ . حهل و نادانی من و عصیان و گستاخی من تو را باز نداشت از اینکه راهنمایی ام کنی به سوی صراط قربتت و موفقم گردانی به آنچه رضا و خوشنودی توست.

پس
هر گاه که تو را خواندم پاسخم گفتی .
هر چه از تو خواستم عنایتم فرمودی.
هرگاه اطاعتت کردم قدردانی و تشکر کردی.
و هر زمان که شکرت را بر جا آوردم بر نعمت هایم افزودی.
و اینها همه چیست؟
جز نعمت تمام و کمال و احسان بی پایان تو؟!

............ . من کدام یک از نعمت های تو را می توانم بشمارم یا حتی به یاد آورم و به خاطر سپارم؟
............ . خدایا!الطاف خفیه ات و مهربانی های پنهانی ات بیشتر و پیشتر از نعمتها ی آشکار توست.
............ . خدایا!من را آزرمناک خویش قرار ده آن سان که انگار میبینمت.
من را آنگونه حیامند کن که گویی حضور عزیزت را احساس می کنم.

خدایا!
من را با تقوای خودت سعادتمند گردان.
و با مرکب نافرمانی ات به وادی شقاوت و بد بختی ام مکشان.
در قضایت خیرم را بخواه.
و قدرت برکاتت را بر من فرو ریز تا آنجا که تاخیر را در تعجیل های تو و تعجیل را در تاخیر های تو نپسندم.
آنچه را که پیش می اندازی دلم هوای تاخیرش را نکند.
و آنچه را که بازپس می نهی من را به شکوه و گلایه نکشاند.

............ .. پروردگار من!
............ .. من را از هول و هراس های دنیا و غم واندوه های آخرت رهایی ببخش.
و من را از شر آنان که در زمین ستم می کنند در امان بدار.

............ .. خدایا!
به که واگذارم می کنی؟
به سوی که می فرستی ام؟
به سوی آشنایان و نزدیکان؟تا از من ببرند و روی برگردانند.
یا به سوی غریبان و غریبه گان تا گره در ابرو بیافکنند و مرا از خویش برانند؟
یا به سوی آنان که ضعف مرا می خواهند و خواری ام را طلب می کنند؟
............ .. من به سوی دیگران دست دراز کنم؟در حالی که خدای من تویی و تویی کارساز و زمامدار من.
............ .. ای توشه و توان سختی هایم!

ای همدم تنهایی هایم!
ای فریاد رس غم وغصه هایم!
ای ولی نعمت هایم!

............ .. ای پشت و پناهم در هجوم بی رحم مشکلات!
ای مونس و مامن و یاورم در کنج عزلت و تنهایی و بی کسی!
ای تنها امید و پناهگاهم در محاصره ی اندوه و غربت و خستگی!
ای کسی که هر چه دارم از توست و از کرامت بی انتهای تو!
............ .. تو پناهگاه منی!

تو کهف منی!
تو مامن منی!
وقتی که راه ها و مذهب ها با همه ی فراخی شان مرا به عجز می کشانند و زمین با همه ی وسعتش بر من تنگی می کند و ...........
............ ... اگرنبود رحمت تو بی تردید من از هلاک شدگان بودم.
و اگر نبود محبت تو بی شک سقوط و نا بودی تنها پیشروی من میشد.
............ ... ای زنده!
ای معنای حیات! زمانی که هیچ زنده ای در وجود نبوده است.
............ ... ای آنکه :
با خوبی و احسانش خود را به من نشان داد.
و من با بدی ها و عصیانم در مقابلش ظاهر شدم.
............ .. . ای آنکه:
در بیماری خواندمش و شفایم داد.
در جهل خواندمش و شناختم عنایت کرد.
در تنهایی صدایش کردم و جمعیتم بخشید.
در غربت طلبیدمش و به وطن بازم گرداند.
در فقر خواستمش و غنایم بخشید.
.......... من آنم که بدی کردم ... من آنم که گناه کردم.
من آنم که به بدی همت گماشتم.
من آنم که در جهالت غوطه ور شدم.
من آنم که غفلت کردم.
من آنم که پیمان بستم و شکستم.
من آنم که بد عهدی کردم .....
و ....... اکنون باز گشته ام.
باز آمده ام با کوله باری از گناه و اقرار به گناه.
پس تو در گذر ای خدای من!
ببخش ای آنکه گناه بندگان به او زیان نمی رساند.
ای آنکه از طاعت خلایق بی نیاز است و با یاری و پشتیبانی و رحمتش مردمان را به انجام کارها ی خوب توفیق می دهد.
............ ... معبود من!

اینک من پیش روی توام و در میان دست های تو.
آقای من!
بال گسترده و پر شکسته و خوار و دلتنگ و حقیر.
نه عذری دارم که بیاورم نه توانی که یاری بطلبم.
نه ریسمانی که بدان بیاویزم.
و نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شوم.
چه می توانم بکنم؟ وقتی که این کوله بار زشتی و گناه با من است ؟!

انکار؟!
چگونه و از کجا ممکن است و چه نفعی دارد وقتی که همه ی اعضا و جوارحم به آنچه کرده ام گواهی می دهند؟
............ .. خدای من!
خواندمت پاسخم گفتی.
از تو خواستم عطایم کردی.
به سوی تو آمدم آغوش رحمت گشودی.
به تو تکیه کردم نجاتم دادی.
به تو پناه آوردم کفایتم کردی.
خدایا!
از خیمه گاه رحمتت بیرونمان مکن.

از آستان مهرت نومیدمان مساز.
آرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان.
از درگاه خویشت ما را مران.
............ .... ای خدای مهربان!
بر من روزی حلالت را وسعت ببخش.
و جسم و دینم را سلامت بدار.
و خوف و وحشتم را به آرامش و امنیت مبدل کن.
و از آتش جهنم رهایم ساز.
............ .... خدای من!
اگر آنچه از تو خواسته ام عنایتم فرمایی , محرومیت از غیر از آن زیان ندارد.
و اگر عطا نکنی هر چه عطا جز آن منفعت ندارد.

یا رب! یا رب! یا رب!
............ .... خدای من!
این منم و پستی و فرو مایگی ام.
و این تویی با بزرگی و کرامتت.
از من این می سزد و از تو آن ............ ...
........." چگونه ممکن است به ورطه ی نومیدی بیافتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی."

......... خدای من!
تو چقدر با من مهربانی با این جهالت عظیمی که من بدان مبتلایم!
تو چقدر درگذرنده و بخشنده ای با این همه کار بد که من می کنم و این همه زشتی کردار که من دارم.

.......... خدای من!
تو چقدر به من نزدیکی با این همه فاصله ای که من از تو گرفته ام.
...... تو که اینقدر دلسوز منی! .....

...... خدایا تو کی نبودی که بودنت دلیل بخواهد؟
تو کی غایب بوده ای که حضورت نشانه بخواهد؟
تو کی پنهان بوده ای که ظهورت محتاج آیه باشد؟

...... کور باد چشمی که تو را ناظر خویش نبیند.
کور باد نگاهی که دیده بانی نگاه تو را درنیابد.
بسته باد پنجره ای که رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.
و زیانکار باد سودای بنده ای که از عشق تو نصیب ندارد.

...... خدای من!
مرا از سیطره ی ذلت بار نفس نجات ده و پیش ازآنکه خاک گور بر اندامم بنشیند از شک وشرک رهایی ام بخش.

...... خدای من!
چگونه نا امید باشم در حالی که تو امید منی!
چگونه سستی بگیرم ,چگونه خواری پذیرم که تو تکیه گاه منی!
ای آنکه با کمال زیبایی و نورانیت خویش چنان تجلی کرده ای که عظمتت بر تمامی ما سایه افکنده.

یا رب! یا رب! یا رب!

بانک جهانی در تازه ترین گزارش خود موسوم به «گزارش فضای کسب و کار ۲۰۱۲» رتبه ایران از نظر فضای کسب و کار در میان ۱۸۳ کشور جهان را ۱۴۴ اعلام کرد.
بدین ترتیب ایران از نظر رده بندی جهانی فضای کسب و کار نسبت به سال گذشته سقوط ۴ پله ای داشته است. ایران در سال گذشته رتبه ۱۴۰ را در میان ۱۸۲ کشور جهان بدست آورده بود.

* رتبه ۱۴۴ ایران از نظر فضای کسب وکار در جهان و ۱۳ در خاورمیانه

بر اساس این گزارش ایران از لحاظ شاخص کلی فضای کسب وکار در رتبه ۱۴۴ جهان و ۱۳ خاورمیانه و شمال آفریقا قرار گرفته است . شاخص کلی فضای کسب وکار بر پایه ۱۰ شاخص کوچکتر با عناوین آغازکسب وکار،کسب مجوز، استخدام نیروی کار، ثبت داراییها،کسب اعتبارات، حمایت از سرمایه گذاری، مالیات، تجارت مرزی، اجرای قراردادها و ورشکستگی محاسبه می شود. این شاخص در واقع نشان دهنده سهولت و مناسب بودن هرکشور برای انجام فعالیت های اقتصادی و تجاری است.بدین ترتیب ایران از نظر سهولت و مناسب بودن برای انجام فعالیت های اقتصادی در میان ۱۸۳کشور در مراتب انتهایی قرار دارد و نسبت به سال گذشته که رتبه ۱۴۰ را از این نظر بدست آورده بود ۴ پله سقوط داشته است.
در میان ۱۵کشور خاورمیانه و شمال آفریقا نیز ایران از نظر سهولت کسب وکار در رتبه ۱۳ قرار گرفته است که نسبت به سال گذشته ۲ پله صعود داشته است. عربستان با رتبه جهانی ۱۲ در رتبه نخست منطقه از این نظر قرار گرفته است. رتبه سایرکشورها نیز به ترتیب عبارت است از امارات(رتبه جهانی۳۳)، قطر(۳۶)،بحرین(۳۸)، عمان(۴۹)،کویت(۶۷)، اردن(۹۶)،یمن(۹۹)، لبنان(۱۰۴)،مصر(۱۱۰)، سوریه(۱۳۴)،سودان(۱۳۵)،ایران(۱۴۴)،الجزایر (۱۴۸)،عراق(۱۶۴).
در جهان سنگاپور رتبه نخست از نظر فضای کسب و کار را به خود اختصاص داده است و هنگ کنگ، نیوزیلند، آمریکا، دانمارک، نروژ، انگلیس، کره جنوبی، ایسلند، و ایرلند نیز به ترتیب رتبه های دوم تا دهم را به خود اختصاص داده اند.
کشور آفریقایی چاد نیز در رتبه آخر قرار گرفته است.

* آغاز کسب وکار در ایران آسان تر شد

بر اساس این گزارش، آغازکسب وکار در ایران طی یک سال گذشته آسان تر شده است. در عین حال ایران از لحاظ شاخص آغازکسب وکار در رتبه ۵۳ قرار دارد که نسبت به سال گذشته ، ۵ رتبه سقوط داشته است .ایران از این نظر در گزارش سال گذشته در رتبه ۴۸ جهان قرار داشت.
شاخص آغازکسب وکار بر پایه چهار فاکتور محاسبه می شودکه عبارتند از تعداد رویه های قانونی لازم برای آغازکسب وکار، زمان لازم برای آغاز و راه اندازی یک کار، هزینه متوسط آغاز یک کار و حداقل سرمایه لازم برای آغاز یک کار. زمان لازم برای آغاز و راه اندازی یک کار از ۹ روز به ۸ روزکاهش یافته است. هزینه راه اندازی کسب وکار نیز در سال گذشته معادل ۳.۹ درصد درآمد سرانه بوده که این رقم در سال جاری به ۳.۸ درصد کاهش یافته است. به علاوه حداقل سرمایه لازم برای راه اندازی کسب وکار در سال گذشته معادل ۰.۸ درصد درآمد سرانه بوده که این رقم در سال جاری به ۰.۷ درصد کاهش داده شده است .

*دریافت مجوز ساخت و ساز در ایران تسهیل شده است

دریافت مجوزهای ساختمانی نیز در طی یک سال گذشته در ایران آسان تر شده است. اما در حالیکه ایران از این نظر در سال گذشته در رتبه ۱۴۱ جهان قرار داشت در گزارش جدید بانک جهانی رتبه ۱۶۴ را به دست آورده است.
تعداد رویه های قانونی لازم برای کسب مجوزهای ساختمانی از ۱۷ عدد در سال گذشته به ۱۶ عدد در سال جاری کاهش یافته است. مدت زمان اخذ مجوزهای ساختمانی نیز از ۳۲۲ روز به ۳۲۰ روزکاهش یافته و میزان هزینه لازم در این زمینه از ۳۶۵ درصد درآمد سرانه به ۳۵۵.۶ درصدکاهش پیداکرده است .


* سقوط ۱۰ پله ای ایران از نظر سهولت ثبت دارائی ها

از نظر ثبت دارائی ها رتبه جهانی ایران ۱۰ پله سقوط داشته است. در سال گذشته رتبه ایران از این نظر ۱۵۳ بود اما طی سال جاری جایگاه ایران به ۱۶۳کاهش یافته است.
طی سال گذشته ثبت داراییها در ایران بیش از ۳۳ روز زمان می برد در حالی که این رقم طی سال جاری به ۳۶ روز افزایش یافته است.هزینه ثبت داراییها در ایران نیز معادل ۱۰.۵ درصد ارزش دارایی بوده که نسبت به سال گذشته تغییری نداشته است.همچنین برای ثبت داراییها و اموال در ایران باید به ۹ سازمان و ارگان دولتی مراجعه کردکه این تعداد نسبت به سال گذشته تغییری نداشته است.

* وام گرفتن در ایران آسان تر شد

رتبه جهانی ایران از نظر سهولت دریافت وام و مطلوبیت قوانین و مقررات مربوط به آن بهبود داشته است. در حالی که ایران از این نظر در سال گذشته در رتبه ۱۱۳ قرار داشت در سال جاری به جایگاه ۹۸ ارتقاء یافته است.
شاخص هایی که بر پایه آن ها این رتبه تعیین شده است عبارتند از شاخص قدرت حقوق قانوین که ایران در آن از ۱۰ نمره ۴ را بدست آورده است؛ و شاخص عمق اطلاعات اعتباری که نمره ایران از ۶ نمره ۴ اعلام شده است.

از نظر حمایت از سرمایه گذاران رتبه جهانی ایران طی یک سال گذشته نزول داشته است. در گزارش جدید بانک جهانی رتبه ایران از نظر حمایت از سرمایه گذاران ۱۶۶ اعلام شده که نسبت به سال گذشته یک پله نزول داشته است. ایران در سال گذشته رتبه ۱۶۵ را از این نظر به خود اختصاص داده بود.


* رتبه جهانی ایران از نظر پرداخت مالیات ها ۹ پله سقوط کرد

در ایران افراد حقیقی و حقوقی باید ۲۰ نوع مالیات به صورت مستقیم و غیر مستقیم بپردازند که نسبت به سال گذشته ۲ عدد کمتر شده است. همچنین برای محاسبه و پرداخت مالیات در ایران بیش از ۳۴۴ ساعت زمان لازم است. این رقم برای سال گذشته نیز ۳۴۴ ساعت گزارش شده بود. نرخ کلی مالیات در ایران با کاهش نسبت به سال گذشته در سطح ۴۴.۱ درصد سود برآورد شده است. این رقم در سال گذشته ۴۴.۱ درصد اعلام شده بود.
بر اساس این گزارش از نظر شاخص پرداخت مالیات رتبه جهانی ایران ۹ پله سقوط داشته است. رتبه ایران در سال گذشته از این نظر ۱۱۷ بودکه در سال جاری به ۱۲۶ نزول پیداکرده است.

* رتبه ۱۳۸ ایران از نظر سهولت تجارت در سطح جهان

رتبه جهانی ایران از نظر کیفیت تجارت کالا نیز ۴ پله نزول داشته و از ۱۳۴ در سال گذشته به ۱۳۸ در سال جاری رسیده است.برای صادرات کالا از طریق مرزها در ایران به ۷ مدرک معتبر نیاز است که نسبت به سال گذشته تغییری نداشته است. زمان صادرات در ایران نیز بدون تغییر مانده و ۲۵ روز برآورد شده است . هزینه صادرات در مرزهای ایران نیز برای هرکانتینر ۱۲۷۵ دلار است که نسبت به سال گذشته ۲۱۴دلار افزایش داشته است.
برای واردات کالا از طریق مرزهای ایران نیز به ۸ مدرک و سند نیاز است که تغییری نسبت به سال گذشته نداشته است. زمان برای واردات کالا به ایران نیز با کاهش ۶ روزه به ۳۲ روز رسیده است. هزینه واردات کالا به ایران نیز با افزایش ۱۷۹ دلاری طی سال گذشته به ۱۸۸۵ دلار به ازای هرکانتینر رسیده است.

* زمان نهایی شدن قراردادهای تجاری در ایران ۱۵ روز کمتر شد

برای نهایی شدن و اجرای قراردادهای تجاری در ایران ۳۹ مرحله وجود داردکه این رقم نسبت به سال گذشته تغییری نداشته است . برای نهایی شدن قراردادهای تجاری در ایران نیز بیش از ۵۰۵ روز زمان نیاز است که این رقم نسبت به سال گذشته ۱۵ روز کمتر شده است.
رتبه ایران از نظر اجرای قراردادهای تجاری در سطح جهان ۳ پله بهبود یافته و از ۵۳ به ۵۰ رسیده است. ایران از این نظر در صدر منطقه قرار گرفته است. این بهترین رتبه ای است که ایران در میان شاخص های کلی مربوط به فضای کسب و کار بدست آورده است.

*رتبه ۱۱۸ ایران از نظر تعطیلی فعالیت های اقتصادی

بر اساس این گزارش رتبه ایران در زمینه ورشکستگی و پایان یافتن یک فعالیت تجاری نیز کاهش داشته و از ۱۰۹ به ۱۱۸ رسیده است. در عین حال زمان مربوط به تعطیلی یک کارگاه اقتصادی در ایران بدون تغییر نسبت به سال گذشته در سطح ۴.۵ سال باقی مانده است. نرخ احیاء و تجدید حیات اقتصادی نیز بدون تغییر در سطح ۲۳.۱ درصد باقی مانده است.

به نظر میرسدقاضی القضات شهر بالاخره لیست 300 نفره یی که رییس جمهور محترم از خیلی وقت پیش توی جیبشان قرار داده بودند وآس ایشان بود و  هی تهدید میفرمودند که آنرا رو میکنند را رویت فرموده و نقل به این مضمون اعلام نظر فرموده اند که برخی از آنها قبلا" مجازات شده اند و برخی از اعضای لیست در حال مجازات و طی دوران عقوبت هستند و اما برخی دیگر طفلکی ها اسمشان اشتباهی توی جیب آقای رییس جمهور بوده است.

سمعا" و طاعتا

شاید، بعضی ها بجای جیب چپ باید توی جیب راست می بودند و یا شاید اصلا" این دو تا جیب به هم راه داشته باشند و یا یک یا هر دو آنها خیلی چفت و بست نداشته و سوراخ هم داشته باشند. شاید هم سوراخ های خیلی بزرگ.

من خیلی تعجب میکنم با آن همه تیزبینی و زیرکی که در آقای دکتر در قلع و قمع دشمنان و  محالفان داخلی و خارجی سراغ دارم چطور شده است که این اختلاسگر محترم 3 هزار میلیارد تومانی توی لیست آقای دکتر قرار نگرفته است. شاید هم اصلا" این مبالغ ها در حد و اندازه هایی نیست که کسی را توی لیست جناب رییس جمهور قرار دهد و یا مورد خشم قاضی القضات قرار بگیرد و لیست این ها اصولا" جداست چرا که اسم ایشان که اتفاقا" مثل بعضی از پیامبران ایرانی و اصیل و آریایی نیز می باشد حتی در لیست کارآفرینان هم بوده است.

در این وانفسا بدا،وامصیبتا و اسفا کسی که اسمش در شمار متخلفان از طرح امنیت اجتماعی قرار بگیرد و لاک انگشتان لامذبش زننده و یا موهای سرش فشن و مانتو و یا آستین مبارکش کوتاه باشد و یا توی جاده و خیابان ناجور راه برود. ویراژ بدهد و غر و فر بیاید. عنقریب است که سیستم آنلاینی برای آنها طراحی شود تا ردگیری آنها در هر نقطه از کشور حتی در منطقه آزاد هم از چشمان تیزبین ماموران بدور نباشد.تنها با یک کلیک سوابق قر و فرهایش بر روی صفحه مانیتور ظاهر شود.

خلاصه اینکه با نزدیک تر شدن به انتخابات لیست و لیست بازی زیاد تر میشود. بعضی جان میکنند و قربان صدقه میشوند تا توی یک لیست قرار بگیرند، بعضی ها هزار آیه و قسم میخورند که فلان لیست لیست شیادین و دزدها و دغل کارها و اموی ها و قاسطین و مارقین و یا احیانا" منحرفین است  و بعضی ها هم جان آدم را به لب می آورند تا اسم آدم را توی لیست خودشان قرار دهند. بعضی ها هم مثل من عامی دنبال یک لیستی هستند که آنرا توی صندوق بیاندازند و به وظیفه الهی و انسانی و اجتماعی خود عمل نموده باشند و روحشان شاد شود.

علی ای حال، شب جمعه است و از خداوند میخواهیم که ما را از لیست گناهکاران خط بزند. از لیست بدهکاران بانکی و غیر بانکی خط بزند و پاک  از لیست کسانی که دوستشان ندارد خط بزند و در شمار اولیاء الله قرار دهد که مابقی لیست ها همگی پیچ در پیچ است و هیچ است.

با گوش های خودم در نماز عید سعید فطر شنیدم که عزیز دل ما حضرت آیت الله العظمی خامنه یی مد ظله العالی  با حزن و اندوه تمام فرمودند که :

مطلب آخر درباره‌ى سومالى است. غصه‌ى بزرگى که امروز بر دل ما سایه افکنده است، غصه‌ى مردم سومالى است. خوشبختانه مردم ما خوب وارد میدان شدند، خوب کمک کردند؛ اما هرچه میتوانید - مسئولین و غیر مسئولین - ان‌شاءالله کمک کنید تا خداى متعال این گرفتارى را هم برطرف کند.

 پروردگارا! به محمد و آل محمد امت اسلامى را، ملتهاى مسلمان را روزبه‌روز با عزت و شرفِ بیشتر قرار بده.

برای پرداخت آنلاین اینجا کلیک کنید.

مردم خیرخواه کشور جهت کمک به مردم قحطی زده و نیازمند سومالی می توانند از طریق شماره حساب های 99999 و 0199999999003 جمعیت هلال احمر نزد شعبه مرکزی بانک ملی ایران قابل پرداخت در تمامی شعب سراسر کشور اقدام کنند.

به گزارش روابط عمومی بانک ملی ایران، همچنین شماره حساب های ارزی 702070 (دلاری) و 800300 (یورویی) بانک ملی ایران به نام جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران در نظر گرفته شده است.
قحطی سومالی که در پی بروز یک خشکسالی کم سابقه رخ داده است، طی 19 سال گذشته در این کشور بی سابقه بوده است.
 بر اساس برآوردهای صورت گرفته دست کم 450 هزار نفر در بخش های قحطی زده جنوب کشور سومالی زندگی می کنند.  

کسانی که کا و فعالیت  صنعتی انجام میدهند،

هر چقدر هم برنامه ریزی و مدیریت قوی داشته باشند،

هر چقدر هم کارشان را از نظر فنی درست و دقیق انجام دهند،

در نهایت چرخ های موتور حرکتشان هنگام اخذ حق الزحمه در مقابل یک سد عظیم گیر میکند و توانشان را از دست میدهند و از حرکت باز می ایستند.

خبر زیر را ببینید:

یک شرکت بزرگ صنعتی فعال در ساخت قطعات پیچیده فنی در حوزه انرژی، در نامه‌ای به نمایندگان مجلس به شکل قابل تاملی مطالبه و مسایل حال حاضر تولیدکنندگان در ایران را مطرح کرده است.
 
به گزارش الف، در نامه مدیر این شرکت به نمایندگان مجلس آمده است:
 
1- ما از نمایندگان تقاضا نداریم دولت حامی صنتعگران داخلی را ملزم کنند برای دریافت تسهیلات ریالی و ارزی، زمین و امکانات دولتی به ما کمک کند.
 
2- ما از نمایندگان تقاضا نداریم وزارت نیرو را ملزم کنند با ترک تشریفات مناقصه به ما کاربدهند، یا به سازمانهای مانند تامین اجتماعی و گمرک توصیه کنند انصاف را نسبت به ما رعایت کنند.
 
3- ما فعلاً از نمایندگان تقاضا نداریم دولت را ملزم کنند که با ما مشابه شرکت‌های خارجی که در قبال کارشان نخست دستمزد می‌گیرند و سپس قطعات می‌دهند، رفتار کند.
 
4- بلکه تقاضای ما از نمایندگان این است که دولت عدالت پرور را ملزم کنند پس از گذشت ماه‌ها از تحویل قطعاتی که با وجود تحریم و با مشکلات بسیار ساخته‌ایم، دستمزد و مطالبات ما را بدهد. اگر این تقاضای زیادی نیست مرحمت فرمایید شرکت توانیر را ملزم کنید پیش از تعطیلی کامل فعالیت‌مان و بیکارشدن کارشناسانمان و هدر رفتن تجربه گرانقدر انباشته شده، در سال جهاد اقتصادی دستمزد و مطالبات معوق ما را بدهد.
 
لازم به یادآوریست وزارت نیرو حدود 8هزار میلیارد تومان به پیمانکاران طرح های خود بدهکار است که این مساله در ماه های اخیر فشار بسیار شدیدی بر این پیمانکاران که عمدتا از شرکتهای دانش بنیاد هستند وارد کرده است. بدهی انباشته دولت به  پیمانکاران عمدتا به دلیل بی انضباطی مالی به هنگام تدوین و اجرای قانون بودجه ایجاد شده است. تصویب و اجرای طرح های عمرانی خارج از ظرفیت مالی دولت از گذشته های دور در ایران رایج بوده و در سالهای اخیر باشدت زیادی گسترش یافته است.
 
«بی تعهدی دولت در پرداخت به موقع بدهی خود به پیمانکاران» یکی از مهمترین مولفه های محیط کسب و کار در ایران است که در «گزارشهای فصلی پایش محیط کسب و کار» همواره جزو 3 مانع اول اداره بنگاه ها در ایران ارزیابی شده است.
 
ماه گذشته به همت اتاق بازرگانی و وزارت اقتصاد، موضوع مطالبات معوق بخش خصوصی از دولت در شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی مطرح و تصمیم های موثری برای حل این مشکل بزرگ شرکتهای ایرانی گرفته شد.